Genel Müdür Yardımcısı’nın VOICE dergimizdeki yazısı

Öğretmenlik zor iş efendim!

Bu yaz seçimlerden sonra kurulan yeni hükümetle Milli Eğitim Bakanlığına atanan Ömer Dinçer’in hızlı bir şekilde Eğitimde Yeniden Yapılanma hareketini başlatmak üzere bir Kanun Hükmünde Kararname ile işe başlayarak Milli Eğitimin kurum yapısında bürokrasiyi azaltmaya yönelik bir sadeleşme çalışmasına girişti. Bu bağlamda öncelikle genel müdürlük sayıları azaltıldı, bazıları birleştirilirken, bazıları kaldırıldı. Ardından yönetmelikler için aynı çalışma başlatıldı. Mevcut dokuz yönetmeliğin teke indirilmesi çalışmaları yapılmakta. Ama bence en önemli çalışma bizzat bakanın talimatıyla Antalya’da  gerçekleştirilen ve benim de özel sektörü temsilen katıldığım Öğretmen Stratejisi çalıştayı oldu. Eğitim programları üzerine eğilmeden önce bu programları uygulaması gereken öğretmenlerin yetiştirilmesi, halen çalışmakta olanların gelişiminin planlanması çok önemli, çünkü programlar ne denli iyi olursa olsun, onların ruhunu anlamayan, gereklerini yerine getirecek becerilerle donatılmamış öğretmenlerin elinde amaçlanan sonuçlar elde edilemez.

Bu çalıştay benim de bir kez daha öğretmenlik mesleğiyle ilgili düşünmeme neden oldu. Bundan önceki sayıda eğitim yöneticiliğiyle ilgili yazmış ve onları jonglöre benzetmiştim ve hatta bir öğrencim de bunu bana resimlemişti. Bu sefer öğretmeni ve öğretmenden beklentileri düşününce gözümün önüne gelen yine benzer bir resim, bir ip cambazı oldu. Neden mi ip cambazı? Bir öğretmenin dengede tutmaya çalıştığı o kadar çok şey var ki, bunları bir bir düşününce kendi dengelerini  bile sağlamanın ne kadar zor olduğunu fark ettim. Örneğin:  okul idaresinin, velilerin, öğrencilerin beklentileri, ailesinin beklentileri, kendisinin özel yaşamı için hayalleri, öte yandan belirli ulusal ve uluslararası standartları yakalama, öğrencilere eşit şartlar sağlama, ortak sınavlara hazırlanma, şubeler arası eşgüdüm  çalışmaları, SBS, ÖSS gibi merkezi sınavlara öğrenci hazırlama, standardizasyonu sağlama ve global dünyanın parçası olmak için mesleki  çalışmalar.

Sekiz yıllık eğitime geçişle başlayan  yapısal yaklaşımı öğretmenler  yeni yeni içselleştirirken,  Farklılaştırılmış Eğitim tekniklerinden bahsetmeye, hizmetiçi eğitimlerimizi bu konuya hasretmeye ve öğrenciye bireysel yaklaşımı maksimize etmeğe geçtik. Bütün bunlar öğrencinin daha aktif bir şekilde derse katılımını sağlama için denenen değişik yöntemler.

 Bu arada teknolojideki hızlı yaygınlaşma dijitalleşmeyi her geçen gün arttırmakta. Okulumuzda öğretmenlerimize dizüstü bilgisayarları vermemiz, teknoloji de kendilerini güncellemelerinin kaçınılmazlığı,  moodle kullanımının eğitimimizde yaygınlaşması ile sanallaşmanın eve de yayılması ve velilerin de eğitsel çalışmaları daha rahat izler hale gelmesi ile öğretmenlerin çalışmaları iyice şeffaflaştı.

Böyle bir ortamda öğretmen olmak, sağlam durmak, bir yandan yeniliklere ve gelişime açık olurken bir yandan da gelenek ve göreneklerimizi koruma, değerlerimizi öğretme görevinde dengeleri sağlamanın hiç kolay olmadığını kabul etmek ve öğretmenlerimizin yetişmesine gereken önemi vermek gerek. Bu nedenle yeni bakanımızın düzenlediği Öğretmen Stratejisi Çalıştayı ve orada ele alınan konuların uygulamaya konulması çok öncelikli.

Sekiz yıllık eğitime geçilip öğretim programları yenilendiğinde ve davranışçı yöntemlerden yapısalcı yöntemlere geçilmesi gerektiği ilan edildiğinde emekliliğini hak etmiş bazı öğretmenlerin endişeye kapılarak emekliliklerini istedikleri biliniyor. Pek haksız da sayılmazlar. Çok farklı becerilere sahip olması beklenen çocuklarımızı emanet ettiğimiz öğretmenlerimizi iyi ve donanımlı yetiştirmeliyiz ve de insaflı olmalıyız. Bu kadar çok beklentiye karşılık vermek kolay değil, hata payı mutlaka olur, onlara da hatalarından öğrenme toleransını tanımak ve onları kaybetmemek zorundayız. Çok sevdiğim ve odamda asılı olan bir sözü ve resmi paylaşarak size veda etmek istiyorum.

‘Yanlışı düzeltmeyi reddetmediğiniz sürece hata yapmış sayılmazsınız.’

Sevgiyle kalın.

Dr. Jale Onur
Genel Müdür Yardımcısı